Opening, Tentoonstelling — Schilderij

a pearl caught between my teeth – Anthony Cudahy

Datum:
29 oktober t/m 22 december 2022
Deelnemer:
→ GRIMM
Keizersgracht 241
1016 EA Amsterdam
Open:
  • dinsdag 11:00—18:00
  • woensdag 11:00—18:00
  • donderdag 11:00—18:00
  • vrijdag 11:00—18:00
  • zaterdag 11:00—18:00
Vandaag open van 11:00 tot 18:00

GRIMM presenteert met genoegen a pearl caught between my teeth, een tentoonstelling van nieuwe schilderijen en werken van Anthony Cudahy, die van 29 oktober tot 22 december 2022 te zien zijn. Dit wordt Cudahy’s eerste solotentoonstelling bij GRIMM sinds de galerie eerder dit jaar aankondigde de kunstenaar te vertegenwoordigen. Ter gelegenheid van de tentoonstelling verschijnt ook een publicatie.

GRIMM heet u welkom voor de openingsreceptie van de solotentoonstelling met nieuwe kunstwerken van Anthony Cudahy, in aanwezigheid van de kunstenaar. De opening vindt plaats op 4 november van 17:00 tot 19:00.

In zijn nieuwste werk reflecteert Cudahy op de verstrengelde categorieën mens en natuur door hun grenzeloze relatie met elkaar. Een nieuwe reeks schilderijen komt voort uit een traditie van zeventiende-eeuwse Vlaamse landschapsschilderkunst, waarin bomen, bloemen, struiken en glooiende heuvels antropomorfe optische illusies vormen van gezichten die in de aarde zijn gegrift. Cudahy vertaalt dit onderwerp naar het hedendaagse door zijn figuren met behulp van uiteenlopende schildertechnieken in een overmaat aan natuurlijke elementen te plaatsen.

De titel van de tentoonstelling is ontleend aan een regel uit een gedicht van Paul Legault, getiteld Flowers, Duh. In deze werken vraagt Cudahy zich af of de natuur ambivalent of zelfs antagonistisch is ten opzichte van de mensheid, terwijl hij vasthoudt aan haar gepersonifieerde poëtica. Grenzen tussen onderwerpen lossen op wanneer zij zelf het landschap ingaan, gevangen tussen rijken van animatie zoals te zien is in werken als loop (twilight), 2022 en Eveningdawn (Reverse Pareidoliac Figure), 2022. In dit laatste werk is Legault zelf afgebeeld met zijn echtgenoot, hun gebogen en liggende lichamen verstrengeld in het teveel aan licht en schaduw van de zon.

Een reeks tekeningen bij het nieuwe werk fungeert als iconografische iteraties van de narratieve elementen die de schilderijen verankeren. Elk onderzoekt een onderwerp dat later in het verzamelde verhaal van de tentoonstelling een verstrengeling uitspeelt, waardoor momenten van focus opduiken tussen de pracht en overdaad van de natuurlijke wereld.