Célio Braga & Juliette de Graaf

De onderscheidende creatieve benaderingen in het werk van Juliette de Graaf en Célio Braga komen samen in een betoverende dans van tegenstellingen. Braga’s methode onthult zorgvuldige precisie en diepgaande bedachtzaamheid, terwijl het werk van De Graaf een bijna agressieve rauwheid uitstraalt, het narratief verhullend en transformerend.

In hun eerste gezamenlijke tentoonstelling ontstaat een fascinerend samenspel van energieën – een dans tussen vrouwelijkheid en mannelijkheid, harmonieus verweven binnen verhalen, media en technieken. Het is deze subtiele vermenging die de twee kunstenaars verbindt en hun paden verenigt ondanks schijnbare tegenstellingen.

Centraal in het werk van beide kunstenaars ligt het lichaam – een medium dat het fysieke overstijgt, een voertuig voor diepgaande verbindingen. Binnen zijn vorm vinden herinneringen een onderkomen, momenten die voor altijd in de huid zijn gegrift. Deze herinneringen, vluchtig maar blijvend, kunnen schoonheid of pijn oproepen en blijven hangen in een onbepaalde staat, hintend naar de delicate balans van het menselijk bestaan.

Célio Braga

In zijn tweede tentoonstelling bij Galerie Josilda da Conceição toont Célio Braga een selectie nieuwe werken uit de serie ‘Portretten van Vrienden, Vrienden van Vrienden, Bekenden, Geliefden en Helden’. Voor deze serie werken maakt de kunstenaar gebruik van conventionele herenoverhemden in elke kleur of patroon, maar altijd als variaties op het conventionele herenoverhemd. De composities van gedemonteerde herenoverhemden, met veel zorg en geduld gemaakt, produceren een huidachtige kwaliteit, compleet met rimpels, littekens, steken, gaten en reparaties.

Hij maakt emotioneel geladen en zeer gelaagd werk dat ons zintuig voor aanraking stimuleert. Thema’s als liefde, erotiek, ziekte, dood en geloof komen samen in fragiele composities, en hoewel ze associaties oproepen met de realiteit, hebben ze ook een element van abstractie, ritueel en de serialiteit van het modernisme. Zijn werk kan worden gezien als een weerspiegeling van de kwetsbaarheid van het lichaam en de onvermijdelijke vergankelijkheid van het leven, weerspiegeld in het verstrijken van de tijd.

Juliette de Graaf

Herinneringen vinden een delicate toevlucht in het werk van Juliette de Graaf, gehuld in verhulling en onthulling. Juliette’s werk is een weerspiegeling van haar verkenning van herinnering – zowel persoonlijk als collectief. Herinneringen vervagen en verstrengelen, een voortdurend evoluerend verhaal vormend in ons en het collectieve bewustzijn. Verhalen worden opnieuw verteld en verdraaid, bestaand op een niet-lineaire manier. Haar werk belichaamt dit transformerende en tijdelijke vertellen.

Elk van haar werken vormt een hoofdstuk in een verhaal, verweven met de complexiteiten van het persoonlijke domein – vol liefde, sensualiteit en de beproevingen en triomfen van het menselijk bestaan. Tegelijkertijd plaatst haar verbinding met de kunstgeschiedenis haar werk binnen een historisch bewustzijn dat voortdurend verandert, opnieuw wordt verteld en in beweging wordt gezet.

Onzichtbaarheid en verhulling lopen door Juliette’s kunst heen en worden een metafoor voor het verstrijken van de tijd en het geleidelijk vervagen van herinneringen. De herinneringen die verborgen zijn in haar kunst kunnen uiteindelijk worden verduisterd, net zoals verborgen artefacten.